Het lege nestsyndroom Rare
uitdrukking, eigenlijk. Zouden vogels daar last van hebben: een syndroom, een
verzameling van nare gevoelens nadat hun laatste jong is uitgevlogen? Ik denk
het niet! Na een inspannende periode van nest bouwen, broeden, zorgen, wekenlang
heen en weer vliegen om de niet te verzadigen snaveltjes te vullen, moedigen ze
het kroost juist aan om uit te vliegen. Sommige vogelmoeders helpen hun kuikens
een handje en kieperen ze zonder pardon uit het nest! Kinderen
krijg je, maar ze worden nooit je bezit. Je hebt ze een poosje ‘te leen’, een periode waarin je als ouders je best doet om er zo leuk mogelijke volwassenen van te
maken. Stap voor stap meer verantwoordelijkheid, vertrouwen geven, van de
vrijheid laten proeven en loslaten. Je weet dat je als ouder bent geslaagd, als
ze ook daarna uit zichzelf je gezelschap nog regelmatig zoeken. Als je een
hechte en gezonde relatie met ze hebt, blijven ze graag komen, op basis van
kameraadschap en de wetenschap dat ze altijd bij je terecht kunnen. Jouw levenservaring
komt nog altijd goed van pas bij het nemen van lastige beslissingen.
Vooropgezet dat je hun eigen keuzevrijheid en verantwoordelijkheid respecteert.
En alleen adviezen geeft als ze erom vragen! Wat zijn de symptomen
van het lege nestsyndroom? - Gevoelens
van verdriet en gemis: een langdurige, verdrietige onderstroom in je ziel - gevoelens
van leegte, doelloosheid, waardeloosheid, zinloosheid. - Verwarring
over de eigen identiteit: wie ben ik,
nu ik niet meer nodig ben als zorgende ouder? Voorbereiden op een
leeg nest Wat doe je
met de tijd, rust en ruimte die je ten deel gaan vallen? Allereerst: je ogen er
niet voor sluiten, maar er dankbaar gebruik van maken! Door geleidelijk aan
meer dingen voor jezelf te gaan doen. Een nieuwe baan, studie, een hobby
oppakken, waar je nooit genoeg tijd voor had. Nu kun je dat schilderij
eindelijk rustig afmaken. Ongestoord zitten studeren of schrijven, zonder
onderbroken te worden. Vriendschappen opfrissen, want nu heb je er de tijd voor.
Kortom: vul de jou toevallende tijd als een goed rentmeester in, met
activiteiten waar jij van geniet en die je in contact brengen met anderen. Last but not
least: tijd voor een relatie-APK! Hoe staat die ervoor? Hebben jullie behalve voor
de kinderen, al die jaren ook voor je relatie gezorgd? Samen tijd doorgebracht?
Een uitdaging, als je nu ontdekt dat de gesprekken alleen nog maar over de
kinderen gingen … Pijn van een leeg nest Is het louter
de stilte, het gemis? Of zit er een diepere pijn onder dat gevoel van verdriet,
zinloosheid, doelloosheid, eenzaamheid? Is het een leegte die je al die jaren
hebt opgevuld met zorgen en beschikbaar zijn voor de kinderen? Wat geeft je dat
verlaten gevoel? Zocht je je identiteit, je eigenwaarde vooral in het ouderschap?
Waar ben jij zelf dan gebleven? Mogelijk klopt er iets op de deur van je hart,
dat aandacht nodig heeft. Nu heb je alle tijd om jezelf een spiegel voor te
(laten) houden en dat onbestemde gevoel aandacht te geven. Geef je
kinderen de ruimte en de vrijheid om uit te vliegen! Het is heel belastend voor
ze, als ze voelen dat jij hen nodig hebt om een leegte op te vullen. Als zij voor jouw welzijn moeten zorgen … Neem
verantwoordelijkheid voor jezelf, als je depressief en leeg op de bank zit; als
die verdrietige onderstroom maar blijft aanhouden. Praat erover! Een opluchting
voor jou, en ruimte scheppend voor je kinderen. Een leeg nest na
scheiding Zijn je
kinderen vervroegd en abrupt uitgevlogen, omdat ze na een scheiding met de
andere partner zijn meegegaan, dan is het een heel ander verhaal. Het lege nest
syndroom kenmerkt zich dan door een mengeling van verdriet, spijt, wroeging,
boosheid en gevoelens van groot gemis. Je kinderen zijn misschien nog jong. Zij
en jij waren helemaal niet klaar voor zo’n vroeg afscheid. Daar bovenop komt
het verdriet van je kinderen, omdat hun nestje nu is opgedeeld en ze telkens
heen en weer moeten ‘vliegen’. Bij jou zijn ze ‘slechts op bezoek’. Maar dat
kan het samenleven als gezin nooit vervangen … Zeker in de beginfase kunnen kinderen
zich verscheurd voelen. De dagelijkse huis-, tuin- en keukendingen die je
voorheen deelde, beleef je niet meer met elkaar. Je moet het nu hebben van dat
ene weekend, die paar weken per jaar. En dan moet het ook gezellig zijn!
Liefst geen enkele wanklank. Maar zo is het leven nu eenmaal niet ... Dit is de
versie van het lege nestsyndroom, die we tegenwoordig helaas veel zien. Als
achterblijvende ouder heb je dan met recht een rouwtaak: afscheid nemen van wat
was. Rouwen om wat niet zo heeft mogen zijn en wat ook niet meer komt: een
vredig, harmonieus gezin. Je had het zo graag anders gewild. Rouw om het fysieke
gemis van je kinderen. Zoek hulp als je merkt dat je erin blijft steken. |
 |
|||||||
 
|
|
 |
|||||
    |
|||||||
